"Czysty" pianizm w etiudach i cwiczeniach Karla Czernego

Monografia poświęcona jest badaniu estetycznych zasad "czystego" pianizmu w etiudach i cwiczeniach Karla Czernego. Opracowano strukturę pianizmu i określono jego determinanty. Dokonano rozróżnienia między "czystymi" i "interpretacyjnymi" formami pianizmu. Podkreśla się, że pianistyka K. Czernego odzwierciedla dominujący ideal jego czasów, ale jego związek z L. van Beethovenem koryguje jego poglądy na temat gry fortepianowej w ogóle, a pianistyki w szczególności. Z tych pozycji rozważane są dwa dziela dydaktyczne K. Czernego oraz jego szkice i cwiczenia na materiale op. 299, op. 740, op. 365. Zwraca się uwagę na obecnośc instrukcji wykonawczych w tych zbiorach, mających na celu zrozumienie cwiczenia dydaktycznego jako zjawiska muzycznego. Prześledzono wplyw szkoly K. Czernego na etiudy F. Liszta i wspólczesną pedagogikę muzyczną.